Ümit Verici Yaratık Teorisi (Hopefulmonster)

 Canlıların ortaya çıkışında Darwinizm’in öngördüğü yavaş yavaş gelişen farklılaşmaların fosil kayıtlarında bulunamayışı, araştırıcıları farklı düşünmeye sevk etti. Canlı tiplerinin tedricen değil de ani olarak ve birdenbire yeryüzünde görünmüş olmaları, 1940’lı yıllarda Genetikçi Richard Goldsch­midt’in “Ümit Verici Yaratık” veya “Umulan Canavar” (Ho­pe­fulmonster ) teorisini ortaya atmasına sebep oldu.

Şekil 11.1. Sıçramalı Denge Teorisi’ne göre, dinozor yumurtasından birdenbire kuş meydana gelivermiştir.

Goldschmidt, büyük ve koordine edilmiş değişikliklerin aniden meydana geldiğine inanıyordu. Buna göre, bir sürüngen yumurtasını bıraktığında, bu yumurtadan kuş çıkabilirdi. Meselâ Brontosaur ve Stegosaur gibi dinozorların bıraktığı yu­murtadan bir yavru kuş çıkmış ve bu ilk kuş yüksek ağaç tepelerinde öt­meye başlamıştır¹³⁹ (Şekil 1).

Bu fikrin nasıl ortaya çıktığını Stanley şöyle belirtir:

“Schindewolf, bir büyük mutasyonun yeni bir hayvan familya veya takımını temsil eden bir formu bir anda ortaya çıkardığına ina­nıyordu. Bu görüş, ‘ilk kuşun bir sürüngen yumurtasından çıkması’ gibi fikirleri doğurmuştur” ²²⁶.

Bir temel tipten bir başkasını hasıl eden mekanizma olarak büyük bir mutasyon nazara alınır. Böyle bir mutasyonla hasıl olabilecek varlık bir hilkat garibesi olmalıdır. Bu tip sıçramayla hasıl olan organizmalar, “ümit verici hilkat garibeleri” olarak adlandırılırlar. Bu değişme bazen kuantum özleşmesiyle ifade edilir. Böyle büyük mu­tasyonla hasıl olacak hilkat garibesinin hem erkek hem de dişi olması gerekir ki, yeni hasıl olacak türün neslini sürdürebilsin.

Ümit Verici Yaratık Teorisi’nin Kritiği

Umulan Canavar Teorisi bir temele oturtulamadı. Pale­on­to­lojist Niles Eldredge bu problemi şöyle dile getirmektedir:

“Paleontolojistlerin uzun zaman evrimden kaçınmaları şa­şır­tıcı değildir. Çünkü söylendiği şekilde evrim hiçbir zaman gerçekleşmemiştir. Bu konuya emek verenler, yıllar boyunca kaya üzerindeki parçaları, küçük salınımları ve çok nadir oluşan, hesabı yapılamayacak kadar küçük orandaki değişim birikimlerini topladılar. Bizler evrim romanının tanıtımını oku­duğumuzda, canlıların bir patlama şeklinde ortaya çıktığını ve yavaş yavaş gelişimin fosillerinin bulunabileceğine ait delillerin olmadığını gördük. İşte bu sebeple fosil kayıtları, evrim hakkında bir şeyler öğrenmeye çalışan paleon­to­lo­jist­le­rin tepkisini almıştır” ²²⁷.

Stebbins de, ümit verici varlıkları hasıl edecek makro mutasyonların meydana gelmesini imkânsız görmektedir:

“Günümüz genetik ilminin ışığında, Gouldschmidt tarafından ileri sürülen ve ümit verici hilkat garibelerini meydana getiren sis­temli mutasyonların vuku bulması imkânsız gözükmektedir”^227a.

Prof.Dr. Adem Tatlı

<sub>139. Morris, H. and Parker,G.E. What is Creation Science? Master Book Publishers. California. 1982. Terc. Âdem Tatlı ve ark. Yaratılış Modeli. M.E.B. 1985.
226. Stanley,S.M. "Macroevolution: Pattem and Process." San Fransisco.W. H. Freeman and Co. 1979.
227. Eldredge, N. Reinventing Darwin, Viley, New York, 1995, s.95.
227a. Stebbins,G.L. and Ayala, F. J. Science. 1981,Vol. 213. p.969.</sub>

Önceki Başlık: Neo-Darwinizm (Modern Sentetik Teori)

Sonraki Başlık: Sıçramalı Denge Teorisi (Punctuated Equilibrium)