Sıçramalı Denge Teorisi (Punctuated Equilibrium)

1970’li yıllarda Eldredge ve Stephen Jay Gould, “Sıçramalı Denge Teorisi veya Kesintiye Uğramış Denge Teorisi” adını verdikleri bir teoriyi ortaya attılar. Bu teoriye göre, türler ve yüksek kategoriden or­ganizmalar arasında fosillerin bulunmadığı birtakım basamaklar vardır. Bu ara basamaklar, bir temel tipten başka bir temel tipin ara form hasıl etmeden sıçramayla meydana gelmesinin sonucudur.

Fosillerin “yavaş yavaş gelişen evrim” fikrini desteklemeyişi ve ileri sürülen ara formların mevcut olmayışı, Sıçramalı Denge Teorisi’nin aktüalitesini ve taraftarlarını artırmıştır.

Sıçramalı Denge Teorisi’nin Kritiği

Evrimciler arasında bu “sıçramalı evrim” kavramına önemli itirazlar vardır. Sıçramalı Denge Teorisi’nin esasını teşkil eden “makro mutasyon” gö­rüşüne, Grasse’nin aşağıdaki ifadesi cevap teşkil etmektedir:

“Bütün bitki ve hayvanların ihtiyaçlarını karşılayacak uygun mutasyonların meydana geldiğine inanmak çok zordur. Ancak Dar­win Teorisi daha da fazlasını istemektedir. Tek bir bitki veya hayvan, binlerce uygun mutasyona gerek duymaktadır. Ancak böylece, arzu edilen mucizeler gerçekleşmiş olacaktır. Sonsuz ihtimalli hadiseler olmamazlık etmeyecektir. Hayal görmeyi yasaklayan bir kanun yok­tur, fakat ilmin buna müsamaha göstermemesi gerekir” ²²⁸.

Prof.Dr. Adem Tatlı

_{228. Grasse, P. Evolution of Living Organizms. New York. Academic Press. 1977.}

Önceki Başlık: Neo-Darwinizm (Modern Sentetik Teori)

Sonraki Başlık: Kladistizm (Cladistics)